Als mama heb ik van die momenten dat ik bij bepaalde uitjes al snel beren op de weg zie. Hoe gaan de kids zich gedragen en hebben ze er wel wat aan? Ik zie ze dan alweer rennen, klimmen of gillen waar het absoluut niet de bedoeling is. Je doet bepaalde dingen soms liever niet. Maar ja, je kunt ook niet alles uit de weg gaan. En als je je er dan overheen zet en gewoon doet, kom je soms op onverwacht mooie plekken! Ik vertel je vandaag meer over de Mariabasiliek van Licheń.

We zijn op vakantie in Polen. Mijn schoonmoeder zou heel graag met ons naar de Mariabasiliek van Licheń gaan. De wat? De Mariabasiliek van Licheń. Oh die!? De basiliek is de grootste kerk van Polen en een belangrijk bedevaartsoord. De kerk is nog heel nieuw. De bouw begon in 1994 en duurde ruim 10 jaar.

In eerste instantie had ik helemaal geen zin. Met de kids een kerk bezichtigen? Bij kerk denk ik aan stil zijn, niet rondrennen, stilzitten en luisteren. Tja, daar zijn onze meiden met hun 1 en 3 jaar niet zo goed in. En dat kan natuurlijk ook niet anders. Toch wil ik mijn schoonmoeder een plezier doen, dus we gaan toch maar.

Na een autorit van ca. 1,5uur zijn we eindelijk bij Licheń en doemt in de verte een immense kerk op. Ook de kids zijn onder de indruk. “Mama kijk, een gouden kasteel!” We hebben een afspraak met een kennis van de familie. De man is al ver in de tachtig en gepensioneerd pastoor. Ik denk meteen oh jee als dat maar goed gaat. Hij breekt al snel het ijs door de kids een groot stuk chocola aan te bieden en grapjes te maken. Hij vertelt in het Pools over de kerk, ik kan het redelijk volgen. Hij heeft zelfs een Nederlandse brochure voor me.

Ik lees over de historie van de kerk.

“Bij de Slag bij Leipzig (1813) raakte soldaat Tomasz Kłossowski ernstig gewond. Uit angst om te sterven riep hij Maria. Hij wou graag op eigen grond sterven. Maria verscheen aan hem, troostte hem en deelde hem mee dat hij zou herstellen en zou terugkeren naar zijn vaderland. Zij droeg hem op een afbeelding van haar te zoeken en die publiekelijk te tonen. Na zijn genezing en terugkeer naar Licheń zocht hij op diverse plaatsen naar een geschikte afbeelding die hij uiteindelijk vond in Lgota. Na die eerst in zijn huis gehangen te hebben, hing hij het portret uiteindelijk aan een oude dennenboom in het nabijgelegen bos.

In 1850 verscheen Maria in de buurt van het portret 3x aan een herder. Zij droeg de herder op om de mensen eraan te herinneren om op zondag naar de kerk te gaan, de rozenkrans te bidden en haar portret op een meer gepaste plaats op te hangen. Ze beloofde de herder dat iedereen die zich aan haar wensen zou houden behoed zou blijven voor de dood, die een gevolg zou kunnen zijn van een naderende epidemie. Ook voorspelde zij de bouw van de Mariabasiliek van Licheń, van waaruit haar glorie zou stralen.

Toen de herder het verhaal in het dorp vertelde, werd hij vervolgd en vastgezet, omdat mensen hem niet wilden geloven. Toen twee jaar later een cholera-epidemie uitbrak, trokken de mensen massaal naar het portret, waarbij vele wonderbaarlijke genezingen plaatsvonden. Een speciaal bisschoppelijk comité besloot het portret op te hangen in de parochiekerk, waarna deze een bedevaartsplaats werd.”

In 1967 ontving het portret een een pauselijke kroning. De kroning werd uitgevoerd door Kardinaal Stefan Wyszyński, aartsbisschop van Polen die in Licheń werkzaam was. Hij ervoer zelf een wonderbaarlijke genezing van een toentertijd ongeneselijke ziekte.”

Of dit nu allemaal waar is of niet, de plek heeft voor mij iets magisch.

Vervolgens krijgen we een rondleiding in de Mariabasiliek van Licheń. In de grote hallen van de kerk zijn de muren bedekt met tegels. Op elke tegel een naam, soms met afbeeldingen. Het zijn de namen van Joden, die in de tweede wereld oorlog omkwamen. Ontelbaar veel, dan wordt je toch wel even stil.
In de kerk doemt een reusachtig altaar op. Tijdens de diensten zit de kerk meerdere keren per dag helemaal vol. De kinderen kijken hun ogen uit en zijn er stil van. Mijn oudste is ervan overtuigd dat Anna en Elsa van Frozen in dit “kasteel” wonen. Heerlijk die verbeelding.

De dienst begint. Zodra de pastoor met een stuk of 6 misdienaren in goudkleurige gewaden binnenkomen, fluistert mijn oudste: Mama kijk, de koningen komen eraan! Ze is er stil van. Mijn jongste houdt het natuurlijk nog geen 10 minuten vol. Zeker als ze doorheeft dat als je lekker hard schreeuwt, de echo veel beter is. Maar door wat heen en weer te lopen achter in de kerk, gaat het eigenlijk toch prima. De gedetailleerde wandschilderingen, beelden, de vele lampen en kaarsen,  en het prachtige plafond bieden genoeg afleiding.

Na de dienst lopen we door mooi aangelegde tuinen met bloemen. De kids kunnen er lekker rennen en spelen. Tot slot gaan we met de lift omhoog naar de hoogste toren. Het is even wachten, maar het uitzicht is fantastisch. Ook hier genieten de kids volop.

Zodra we in de auto zitten slapen ze binnen vijf minuten. Helemaal uitgeput. Meestal is dat moment een verademing. Mijn oudste stelt namelijk zeker meer dan 100 vragen per dag. Waarom dan? Hoezo? en Mama? Ineens besef ik me dat ik ze vandaag bijna niet gehoord heb. Dat ze ook stil waren van wat ze zagen. De Mariabasiliek van Licheń heeft dus niet alleen op mij veel indruk gemaakt. En dan ben ik ineens heel blij dat we gegaan zijn. Ik had het niet willen missen!

Conclusie: Denk niet altijd in problemen, want dan mis je een hoop!